Włókienniczy Śląsk - Bielsko-Biała

Niedziela, 06.09.2009 

XVIII-wieczne domy sukienników przy ul. Sobieskiego i Cieszyńskiej, w tym drewniany Dom Tkacza, w którym zrekonstruowano wygląd domu i warsztatu sukienniczego; liczne wille fabrykanckie z XIX w. i pocz. XX w., np. neorenesansowa Willa Sixta z 1883 r., neobarokowa Willa Rosta z 1903 r., neobarokowo-secesyjna Willa Schneidera z 1904 r., czy też Willa Wolfa z 1920 r.; zabudowania dawnej fabryki sukna Büttnerów (budowana od 1868 r.) - obecnie Muzeum Techniki i Włókiennictwa, zespół fabryczno-willowy Bogmar z 1870 r. (dziś centrum handlowe), fabryka maszyn włókienniczych Befama rozbudowywana od 1851 r. i dawna fabryka sukna K. Hessa z 1869 r. - tak mółby się rozpoczynać przewdonik turystyczny po Bielsku-Białej. Jednocześnie pokazuje to bogactwo i historyczny związek miasta z przemysłem włókienniczym. Od połowy XVI wieku był to bowiem główny nurt rozwoju ówczesnych Bielska i Białej. Towar eksportowano - od połowy XVIII wieku na Bliski Wschód. W 1806 r. rozpoczęła się industrializacja przez sprowadzenie przędzarek mechanicznych. Z ponad 90. fabrykami i zakładami - przędzalnie, tkalnie, fabryki sukna, farbiarnie i zakłady apretury - na początku XX wieku Bielsko-Biała stała się drugim po Łodzi zagłebiem włókienniczym Polski. Po załamaniu w latach \'90 ubw. przemysł ten, niestety umiera. Na pewno jednak można jeszcze znaleźć w second-handach kożuchy, swetry i kapelusze z logo z Bielska-Białej.


Zobacz:
23.08.2009 - Włókienniczy Śląsk - Kamienna Góra